İçe dönük, bir biçimi ile kendinize de pay çıkarabileceğiniz ama hiçbir bilimsel düşünce içemeyen bir yazı

Bazen Öyle bir oluyor ki yazmazsam kendimi patlayacakmışım gibi hissediyorum. Kötü bir alışkanlığım var bazen bu huyumun peşinden gidip her şeye eleştirisel yaklaşıyorum. Geri kalan zamanlarımda ise eleştirmekten sıkıldığım için diğer kötü huyumu ortaya çıkarıp umursamazlık yapıyorum.

Bildiğim bir gerçek var “kişi Dünya’yı Kendi gözlerinden görür”. Kendi bakış açısıyla yorumlar, etrafında fark ettiklerini. Aslına bakarsan pek yorumlamaya hevesli de değildir, ya da bunu bilerek yapmaz. “Huy dur!” diyelim. Ama ne aymazlıktır? Oradan bakıldığında garip göründüğünün farkındayım. Ama unutmayın ki buradan da bakıldığında orası farklı görünmekte. Dedim ya Herkes kendi bakış açısıyla bakıyor. 44 yaşındayım en az 25 yıllık iş tecrübem var. Çok şükür bu 25 yılı da boş geçirmedim. Ama çok yanlışım oldu. Öyle Yanlış yeri imzaladın hatalı hesap yaptın cinsinden de değil. İnsanın hayatını değiştirecek cinsten. Ama hiç kimseyi üzmemeye çabaladım. Daha yeni mezun olmuş 2-3 yıldır belki var belki yok tecrübesiyle pek tabi ki benim gördüğüm gibi göremeyecek ya da tavrı benimki gibi olmayacak. Ama tavrı, hal hareketleri… Allah’ım ne kadar da kendimizi beğenmişiz değil mi?

Kendimize baktığımız bir boy aynası vardır elbette… Görüyorum… ; bende bakarım… Herkes bakar. “Benim dediğim doğrudur” demiyorum. Ama “dinlemeye değerdir” diyorum. Eğer buna da değer vermiyorsan… Bu yargı da sana aittir… ! Umurunda olmadığını biliyorum ama ben sana ne kadar değer veriyorum hiç düşündün mü? … Düşünmek mi? Benim için düşünmek mi? Sanmıyorum… Ama ben seni, seni düşünebildiğinden bir tık eksik ya da bir tık fazla düşünüyorum. Takmıyorum o yüzden. Senin için “Geri kalan zamanım” başladı anlayacağın.

Şimdi senin önünde daha uzun çalışma yılları var. Belki görürsün belki görmezlikten gelirsin. Bunu da okumayacağını biliyorum ama bu güne kadar çalıştığım 25 yıl içinde senin gibi çok adam gördüm. Hepsi bir şekilde çalışmayı sürdürdü. Ama hiçbiri bizi kadar mutlu çalışamadı. Bu güne kadar çalıştığım bütün işlerde arkadaşlıklarım dostluklarım devam ediyor. Hatta bu yazımı eğer yayımlarsam Eski yöneticilerim bile okuyacak. Ve de herkes senden hayatına bir pay çıkartacak.

Öyle bir izlenimin var ki, çok bilgili çok aydın bir duruşun var. Hakikatten bu durumu böyle hissediyorsun. Ama sana haddim olmayarak bir tavsiyede bulunayım. Savaşta seninle siperde duran adama kazık atarsan, bindiğin dalı kesmiş olursun. Ama o derece ego tavan yapmış ki dal kırılsa uçmak bilmek bile ihtimal dâhilinde.

Sonuç itibarı ile Benim için mutlu bir çalışma hayatının sonuna yaklaşılmakta iken durumun benim için izlemek isteyebileceğim bir film gibi.

Aslında başta söylemem gerekenleri sona saklıyor olmam sona kadar okuma alışkanlığı olan insanları bir kez daha anmak mı olmalı.. Bu yazıyı kendimi yaşlı, gününün sonuna yaklaştığını düşündüğümden değil. Esasen ben tam tersini düşünüyorum. Hatta kendimi senden bile küçük görüyorum. Bu bile sana verdiğim değeri gösteriyor. Sen olmasa idin, ben kendimi nasıl ifade edecektim.

Altuğ Aytaçoğlu – 15.10.2019

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.